Van’ın İpekyolu ilçesinde halk arasında “İşçiler Sokağı” olarak bilinen noktada, günübirlik iş arayan onlarca beden işçisi her sabah toplanıyor. Van’daki işsizlik oranı Türkiye ortalamasının üzerinde seyrederken, kış aylarında iş bulmak neredeyse olanaksız hale geliyor. Sokaktaki işçiler haftada yalnızca bir gün çalışabildiklerini söylüyor.
Van’ın İpekyolu ilçesinde halk arasında “İşçiler Sokağı” olarak bilinen alan, günübirlik iş arayan beden işçilerinin buluşma noktası. Sokak, yarım kalmış inşaatların arasında yer alıyor ve her sabah onlarca işçi burada toplanıyor. Kimi kaldırım kenarında bekliyor, kimi yakındaki çay ocağına geçiyor; gün, bu iki alan arasında geçiyor.
Van’daki işsizlik oranı Türkiye ortalamasının üzerinde ve bu durum en çok günübirlik çalışan işçilerin hayatını etkiliyor. Özellikle kış aylarında iş bulmak neredeyse imkânsız hale geliyor. Sokakta bekleyen işçiler, haftada yalnızca bir gün çalışabildiklerini söylüyor. İş çıktığında ise çoğunlukla yük taşıma, nakliye, kar küreme ya da küçük inşaat işleri oluyor. Üç tekerlekli arabası olanlar iş bulmada avantaj sağlarken, arabası olmayanlar “ne iş olursa yaparız” diyerek beklemeye devam ediyor.
İş çıktığında bu çoğu zaman birkaç saatlik oluyor. Yük taşıma, nakliye, kar küreme ya da küçük inşaat işleri…
Hamallar için üç tekerlekli arabalar adeta ekmek teknesi. Arabası olanlar iş çıktığında bir adım öne geçiyor. Arabası olmayanlar ise “ne iş olursa yaparız” diyerek beklemeye devam ediyor.
Öğle saatlerinde sokakta kısa molalar veriliyor. Yemekler sade. İşler genellikle birkaç saat sürdüğü için işveren tarafından yemek verilmiyor. Bu nedenle işçiler yanlarında getirdikleri yiyeceklerle yetiniyor. Çoğu zaman Van çöreği ve Van peyniri paylaşılıyor. İşlerin biraz iyi gittiği günlerde sofraya bal ya da kaymak da ekleniyor.
Akşam saatlerine doğru sokak yavaş yavaş boşalıyor. Gün boyu bekleyen birçok işçi, o gün iş bulamadan evine dönüyor. Ertesi sabah ise aynı sokakta aynı bekleyiş yeniden başlıyor.